تا کی ؟
دل خوش به این گذران زندگی پوچ نباش
کم کم فراموش میشی
از دوست و آشنا گرفته تا خانواده
متنی توی اینستاگرام خوندم
که 200 - 300 سال دیگه هیچکسی تو رو به یاد نمیاره
زندگی انسان انقد کوتاهو بی محتواست که نهایت 80 سال عمر کنی ، شانس بیاری بچه یا نوه ای ازت به جای بمونه که اونا نهایت تا 80 سال بعد یادی ازت بکنن
:))))
صحبت سر اینه که
من نهایت بتونم تا 30 سالگی یه بچه به دنیا بیارم و چقدر میتونم کنارش باشم؟ نهایت 50 سال :))
بعد امیدوارم بتونم نومو ببینم
که اگه به همین منوال پیش بره
من از خانواده ای سه فرندی با خانواده ای دو فرزندی صلت کردم که در نهایت تک فرزندی به دنیا بیارم که فکر نکنم هیچ فرزندی کف دست من بذاره =))
چرا تک؟
بخاطر اینکه میخوام تمام تلاشمو براش بکنم
و با اوضای مالی و زندگیمون بیش از یک فرزند بر نمیتابد
اون چی ؟
امیدوارم موفق شه که خوب زندگی کنه و به جایی برسه که زندگیش بهتر از پدر و مادرش باشه...
دلم میخواد بچم و نوم به نیکی ازمون یاد کنن
این روزا عجیب حسی دارم
حس یه ادم مسن و سنگین